หลายท่านอาจเคยได้ยินมาว่า หากเป็นรากฟันเทียมแบบนำทาง (Navigation implant) ก็สามารถฝังได้โดยไม่ต้องเปิดเหงือก และหลังผ่าตัดก็น่าจะเจ็บน้อยกว่า

 

สวัสดีครับ ผม ทพ. พัค จีโฮ ทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล คลินิกทันตกรรมยอนเซกอนโฮ จัมชิลแซแนครับ

รากฟันเทียมแบบนำทางและรากฟันเทียมแบบไม่เปิดเหงือกไม่ใช่สิ่งเดียวกัน แม้จะวางแผนตำแหน่งผ่าตัดล่วงหน้าด้วยระบบดิจิทัลแล้ว ก็อาจยังจำเป็นต้องเปิดเหงือก ขึ้นอยู่กับสภาพของกระดูกเบ้าฟันและเนื้อเยื่อโดยรอบ

วันนี้ผมจะอธิบายว่าทั้งสองวิธีแตกต่างกันอย่างไร จะพิจารณาผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือกในเงื่อนไขใด และในทางปฏิบัติมีขั้นตอนอย่างไรครับ

 

 

1. รากฟันเทียมแบบนำทางคืออะไร และแตกต่างจากรากฟันเทียมทั่วไปอย่างไร?

รากฟันเทียมแบบนำทางคือวิธีที่ออกแบบตำแหน่งการฝังรากฟันเทียมล่วงหน้าด้วย CT และการสแกนช่องปาก แล้วถ่ายทอดแผนนั้นไปสู่การผ่าตัดจริง สิ่งที่แตกต่างจากการผ่าตัดรากฟันเทียมทั่วไปคือการใช้การออกแบบแบบดิจิทัลและไกด์ผ่าตัด (surgical guide)

เพราะชื่อเรียก จึงมักเข้าใจผิดได้ง่ายว่าเป็นการผ่าตัดที่หุ่นยนต์ฝังรากฟันเทียมให้เอง

แต่โดยทั่วไป รากฟันเทียมแบบนำทางคือวิธีที่ถ่ายทอดตำแหน่งและมุมที่ออกแบบไว้ในคอมพิวเตอร์ ผ่านอุปกรณ์ที่เรียกว่าไกด์ผ่าตัด ส่วนการผ่าตัดจริงนั้นทันตแพทย์เป็นผู้ดำเนินการ

คำว่ารากฟันเทียมดิจิทัล รากฟันเทียมแบบใช้คอมพิวเตอร์นำทาง และรากฟันเทียมแบบใช้ไกด์ ก็ใช้ในความหมายที่ใกล้เคียงกันนี้

 

เวลาผมตรวจดู CT ก่อนผ่าตัด ผมจะมีลำดับการดูครับ

อันดับแรกผมจะดูกระดูก ถัดมาคือเส้นประสาท และสุดท้ายคือตำแหน่งที่จะฝังรากฟันเทียมครับ

กระดูกต้องประเมินทั้งความสูง ความหนา และสภาพไปพร้อมกัน เนื่องจากภาพเอกซเรย์พาโนรามาเพียงภาพเดียวไม่เพียงพอที่จะตรวจดูความหนาของกระดูก จึงต้องใช้ CT ครับ

ในขากรรไกรล่าง ผมจะตรวจดูท่อเส้นประสาทอัลวีโอลาร์ส่วนล่าง (inferior alveolar nerve canal) ซึ่งเกี่ยวข้องกับความรู้สึก ส่วนในขากรรไกรบนจะตรวจดูความสัมพันธ์กับโพรงไซนัสขากรรไกรบน (maxillary sinus) หากกำหนดความลึกโดยไม่คำนึงถึงระยะห่างจากท่อเส้นประสาท อาจเกิดความรู้สึกผิดปกติที่ริมฝีปากล่างหรือปลายคางได้

 

รากฟันเทียมก็คือการผ่าตัดอย่างหนึ่ง ผมจึงคิดว่าควรอธิบายความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการผ่าตัดให้ทราบล่วงหน้าครับ

จากนั้นในขั้นสุดท้ายจึงกำหนดตำแหน่งที่จะฝัง ในขั้นนี้ไม่ได้ดูเพียงกระดูกเท่านั้น แต่ต้องคำนึงถึงตำแหน่งของฟันที่จะใส่ในภายหลังและช่องว่างระหว่างฟันข้างเคียงด้วย

การจะฝังรากฟันเทียมไว้ที่ใด ตัดสินใจโดยเริ่มจากว่าในท้ายที่สุดต้องสร้างฟันแบบใด

 

 

2. รากฟันเทียมแบบไม่เปิดเหงือกมีความหมายเดียวกับรากฟันเทียมแบบนำทางหรือไม่?

รากฟันเทียมแบบไม่เปิดเหงือกคือวิธีผ่าตัดที่ฝังรากฟันเทียมผ่านช่องทางเล็ก ๆ โดยไม่เปิดเหงือกออกกว้าง ส่วนระบบนำทางเป็นเทคโนโลยีที่ใช้วางแผนและถ่ายทอดตำแหน่งการผ่าตัด ทั้งสองวิธีจึงอาจใช้ร่วมกันได้ แต่ไม่ใช่แนวคิดเดียวกัน

โดยทั่วไป เมื่อจำเป็นต้องตรวจดูกระดูกเบ้าฟันโดยตรง จะผ่าตัดโดยกรีดและเปิดเหงือก

ในทางกลับกัน วิธีไม่เปิดเหงือกจะไม่เปิดเหงือกออกกว้าง แต่ฝังรากฟันเทียมโดยอาศัยรูปร่างของกระดูกที่ตรวจไว้ล่วงหน้าและแผนการผ่าตัด

เมื่อใช้ไกด์นำทาง จะสามารถนำเครื่องมือผ่าตัดไปในทิศทางที่วางแผนไว้ จึงมีบางกรณีที่ใช้ร่วมกับวิธีไม่เปิดเหงือก

 

อย่างไรก็ตาม การใช้ไกด์ไม่ได้หมายความว่าจะต้องผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือกเสมอไป

หากไม่เปิดเหงือกออกกว้าง ก็มีความเป็นไปได้ที่ความไม่สบายหรืออาการบวมหลังผ่าตัดจะลดลง แต่งานวิจัยยังไม่ได้ยืนยันว่ามีประโยชน์ที่สม่ำเสมอต่ออาการปวดหรือการฟื้นตัวในผู้ป่วยทุกราย

ผมเองก็ไม่ได้ยึดติดกับวิธีไม่เปิดเหงือกเพียงอย่างเดียวครับ

เพราะในกรณีที่ต้องตรวจดูกระดูกเบ้าฟันโดยตรง หรือจำเป็นต้องปลูกกระดูก การเปิดเหงือกผ่าตัดอาจเหมาะสมกว่า

 

 

เปรียบเทียบวิธีเปิดเหงือกเพื่อฝังรากฟันเทียม กับวิธีไม่เปิดเหงือกที่วางไกด์ผ่าตัดแล้วฝังผ่านรูเล็ก ๆ

 

 

3. รากฟันเทียมแบบนำทางชนิดไม่เปิดเหงือกเหมาะกับใคร และกรณีใดที่ทำได้ยาก?

การผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือกสามารถพิจารณาได้เมื่อกระดูกเบ้าฟันมีเพียงพอสำหรับการฝังรากฟันเทียม และสภาพเหงือกโดยรอบเหมาะสม ในกรณีที่กระดูกไม่เพียงพอ หรืออยู่ใกล้เส้นประสาทหรือโพรงไซนัสขากรรไกรบน อาจจำเป็นต้องเปิดเหงือกหรือทำหัตถการเพิ่มเติม

สิ่งที่ผมตรวจดูเป็นอันดับแรกคือ กระดูกสามารถห่อหุ้มรากฟันเทียมที่วางแผนไว้ได้อย่างเพียงพอหรือไม่

แม้ความสูงของกระดูกจะดูเพียงพอ แต่หากความกว้างแคบ บางส่วนของรากฟันเทียมอาจโผล่ออกนอกกระดูกได้

นอกจากนี้ยังต้องดูความหนาของเหงือกและขอบเขตของเหงือกที่ยึดติดแน่นด้วย เพราะในการผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือก การตรวจดูและปรับแต่งเนื้อเยื่อเหล่านี้โดยตรงมีข้อจำกัด

 

หัวข้อที่ตรวจเงื่อนไขที่พิจารณาแบบไม่เปิดเหงือกเงื่อนไขที่พิจารณาการเปิดเหงือกหรือวิธีอื่น
กระดูกเบ้าฟันมีกระดูกเพียงพอในตำแหน่งที่วางแผนจะฝังกระดูกบางหรือความสูงไม่เพียงพอ
เหงือกยึดสภาพเนื้อเยื่ออ่อนรอบรากฟันเทียมเหมาะสมเหงือกชนิดเคอราติน (keratinized gingiva) ไม่เพียงพอ หรือจำเป็นต้องจัดการเนื้อเยื่ออ่อน
เส้นประสาท·โพรงไซนัสขากรรไกรบนมีระยะห่างที่จำเป็นระหว่างโครงสร้างทางกายวิภาคกับตำแหน่งที่วางแผนท่อเส้นประสาทหรือโพรงไซนัสขากรรไกรบนอยู่ใกล้ จนต้องเปลี่ยนแผนการผ่าตัด
การปลูกกระดูกฝังได้โดยไม่ต้องปลูกกระดูกเพิ่มเติมจำเป็นต้องปลูกกระดูกหรือทำหัตถการเกี่ยวกับโพรงไซนัสขากรรไกรบน
ฝังทันทีหลังถอนฟันบริเวณที่ถอนฟันและเงื่อนไขความเสถียรเริ่มต้นเหมาะสมต้องใช้วิธีอื่นเนื่องจากกระดูกบริเวณที่ถอนฟันบกพร่องหรือมีการติดเชื้อ เป็นต้น

 

เงื่อนไขในตารางเป็นเกณฑ์การพิจารณาทั่วไป การที่ท่อเส้นประสาทหรือโพรงไซนัสขากรรไกรบนอยู่ใกล้เพียงอย่างเดียว ไม่ได้หมายความว่าจะผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือกไม่ได้เสมอไป

วิธีผ่าตัดจริงจะตัดสินใจโดยพิจารณารวมกันทั้งรูปร่างของกระดูกที่ตรวจพบใน CT สภาพเนื้อเยื่ออ่อน และหัตถการเพิ่มเติมที่จำเป็น

กรณีฝังรากฟันเทียมทันทีหลังถอนฟันก็เช่นเดียวกัน จะดูสภาพกระดูกบริเวณที่ถอนฟันและความเป็นไปได้ในการได้ความเสถียรเริ่มต้น (primary stability) แล้วจึงกำหนดว่าจะใช้ไกด์หรือไม่และจะผ่าตัดด้วยวิธีใด

วิธีที่เลือกใช้เมื่อกระดูกไม่เพียงพอ อธิบายไว้ในหน้า การปลูกกระดูกสำหรับรากฟันเทียม ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างฟันกรามบนกับโพรงไซนัสขากรรไกรบน อธิบายไว้ในหน้า การยกไซนัส โดยละเอียดยิ่งขึ้นครับ

 

 

เปรียบเทียบกรณีที่กระดูกเบ้าฟันเพียงพอและมีระยะห่างจากท่อเส้นประสาท กับกรณีที่กระดูกแคบจนผิวเกลียวโผล่และท่อเส้นประสาทอยู่ใกล้

 

 

4. รากฟันเทียมแบบนำทางมีขั้นตอนอย่างไร ตั้งแต่การถ่าย CT จนถึงการผ่าตัด?

รากฟันเทียมแบบนำทางดำเนินการตามลำดับ คือ วางแผนการผ่าตัดด้วย CT และการสแกนช่องปาก จากนั้นผลิตไกด์ แล้วใช้ไกด์นั้นในการฝังรากฟันเทียม ที่คลินิกทันตกรรมยอนเซกอนโฮ ทันตแพทย์สองท่านจากด้านศัลยกรรมและด้านทันตกรรมประดิษฐ์ร่วมกันออกแบบ และผลิตไกด์ภายในคลินิก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการวางแผนผ่าตัด ผมจะคำนึงถึงตำแหน่งของฟันเทียมขั้นสุดท้ายเป็นอันดับแรก

เพราะแม้รากฟันเทียมจะฝังเข้าไปในกระดูกได้ดี แต่หากตำแหน่งของฟันที่จะใส่ด้านบนหรือทิศทางการบดเคี้ยวไม่เหมาะสม ก็อาจเกิดปัญหาในขั้นตอนการทำฟันเทียมได้

 

ขั้นที่ 1. CT และการสแกนช่องปาก

ตรวจดูความสูงและความหนาของกระดูกเบ้าฟัน รวมถึงตำแหน่งของท่อเส้นประสาทและโพรงไซนัสขากรรไกรบนด้วย CT

บันทึกรูปร่างของพื้นผิวฟันและเหงือกด้วยการสแกนช่องปาก แล้วใช้ข้อมูลทั้งสองร่วมกันเพื่อพิจารณาตำแหน่งที่จะฝังรากฟันเทียม

ขั้นที่ 2. การปรึกษาร่วมระหว่างศัลยกรรมและทันตกรรมประดิษฐ์ และการผ่าตัดจำลอง

ผมจะดูกระดูก เส้นประสาท และระดับความยากของการผ่าตัด ส่วน ทพ. คิม กอนมิน ทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านทันตกรรมประดิษฐ์ จะตรวจดูตำแหน่งของฟันเทียมขั้นสุดท้ายและความสัมพันธ์การสบกันของฟันบนและฟันล่าง

ทันตแพทย์ทั้งสองท่านจะลองวางตำแหน่งรากฟันเทียมแบบเสมือนบนหน้าจอร่วมกัน

ในขั้นตอนนี้ บางครั้งก็สามารถตรวจพบล่วงหน้าถึงตำแหน่งที่กระดูกบางจนคาดว่าพื้นผิวรากฟันเทียมอาจโผล่ออกมา

ขั้นที่ 3. การผลิตไกด์ผ่าตัดภายในคลินิก

เมื่อออกแบบเสร็จแล้ว จะนำข้อมูลนั้นมาผลิตไกด์ผ่าตัด

 

ที่คลินิกทันตกรรมยอนเซกอนโฮ เราไม่ได้ส่งงานออกแบบไกด์ไปภายนอก แต่ทันตแพทย์ทั้งสองท่านตรวจสอบด้วยตนเองแล้วผลิตด้วยเครื่องพิมพ์ 3D ภายในคลินิก

ไกด์ที่ผลิตแล้วต้องตรวจสอบว่าแนบพอดีกับฟันหรือเหงือกหรือไม่ หากไกด์ไม่อยู่ในตำแหน่งอย่างมั่นคง ทิศทางที่วางแผนไว้กับตำแหน่งที่ฝังจริงอาจแตกต่างกันได้

 

ไกด์ผ่าตัดแบบโปร่งแสงที่ผลิตด้วยเครื่องพิมพ์ 3D ภายในคลินิก สวมบนแบบจำลองขากรรไกรล่าง และหน้าจอการออกแบบจาก CT

 

ขั้นที่ 4. การผ่าตัดฝังรากฟันเทียม

ใช้ไกด์ผ่าตัดเพื่ออ้างอิงตำแหน่งและทิศทางที่วางแผนไว้ระหว่างฝังรากฟันเทียม

หากเข้าเงื่อนไขที่ทำแบบไม่เปิดเหงือกได้ จะใช้ช่องทางเล็ก ๆ แต่หากต้องตรวจดูกระดูกโดยตรงหรือจำเป็นต้องทำหัตถการเพิ่มเติม จะเลือกวิธีเปิดเหงือก

หากสภาพที่พบระหว่างผ่าตัดแตกต่างจากที่คาดไว้ ก็จำเป็นต้องไม่ฝืนยึดติดกับแผนเดิม

ขั้นที่ 5. การตรวจติดตามหลังผ่าตัด

ที่คลินิกทันตกรรมยอนเซกอนโฮ เราจะตรวจดูอาการบวม เลือดออก และการอ้าปาก เป็นต้น ในวันถัดไปหลังผ่าตัด

การดูแลหลังจากนั้นและช่วงเวลาที่จะเริ่มทำฟันเทียม ขึ้นอยู่กับสภาพกระดูก ความเสถียรเริ่มต้น และการปลูกกระดูกหรือไม่ ตารางการตรวจติดตามที่แน่ชัดเป็นไปตามเกณฑ์ของคลินิก และแตกต่างกันในแต่ละบุคคล

 

 

5. ข้อดี ข้อเสีย และผลข้างเคียงของรากฟันเทียมแบบนำทางมีอะไรบ้าง?

ข้อดีของรากฟันเทียมแบบนำทางคือช่วยถ่ายทอดตำแหน่งและมุมที่วางแผนไว้ก่อนผ่าตัดไปสู่การผ่าตัดจริง อย่างไรก็ตาม อาจเกิดความคลาดเคลื่อนในขั้นตอนการผลิตและการใส่ไกด์ และความเสี่ยงทั่วไปของการผ่าตัดรากฟันเทียมก็ไม่ได้หมดไป

การที่สามารถตรวจดูตำแหน่งของท่อเส้นประสาทหรือโพรงไซนัสขากรรไกรบนก่อนผ่าตัด และวางแผนทิศทางการฝังให้สอดคล้องกับฟันเทียมขั้นสุดท้ายได้ ถือเป็นข้อดีที่ชัดเจน

 

แต่ก็มีข้อจำกัดที่ควรทราบเช่นกันครับ

  • ความแตกต่างระหว่างแบบที่ออกแบบกับตำแหน่งจริง: หากข้อมูลจาก CT และการสแกนช่องปากไม่ตรงกัน หรือใส่ไกด์ไม่ถูกต้อง รากฟันเทียมอาจถูกฝังในตำแหน่งที่ต่างจากแผน
  • ขั้นตอนการเตรียม: มีขั้นตอนเพิ่มเติม ได้แก่ การออกแบบดิจิทัล การผลิตไกด์ และการตรวจสอบความแนบพอดี
  • การอ้าปากและพื้นที่ผ่าตัด: หากอ้าปากกว้างได้ยาก หรือบริเวณฟันกรามด้านในมีพื้นที่ไม่พอให้เครื่องมือเข้าไป การใช้ไกด์อาจทำได้ยาก
  • ความเสี่ยงของการผ่าตัดเอง: ยังคงมีโอกาสเกิดเลือดออก การติดเชื้อ ความรู้สึกผิดปกติจากการบาดเจ็บของเส้นประสาท และภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวกับโพรงไซนัสขากรรไกรบน เป็นต้น

 

สิ่งที่ควรจำเป็นพิเศษคือ หากแผนที่วางไว้ตั้งแต่แรกมีปัญหา ไกด์ก็อาจถ่ายทอดแผนนั้นไปสู่การผ่าตัดตามเดิมได้ครับ

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงพิจารณาการออกแบบและการวินิจฉัยก่อนผ่าตัดอย่างรอบคอบมากกว่าตัวไกด์เอง

แม้ในการพิจารณาถอดรากฟันเทียมและผ่าตัดใหม่ ผมก็จะเริ่มจากตรวจดูว่าตอนแรกฝังไว้ที่ใดและในมุมใด

เพราะต้องดูว่าตำแหน่งของรากฟันเทียมส่งผลต่อกระดูก เส้นประสาท และฟันเทียมโดยรอบอย่างไร จึงจะกำหนดแนวทางการรักษาขั้นต่อไปได้

สถานการณ์ที่จำเป็นต้องผ่าตัดใหม่และเกณฑ์การพิจารณา สามารถดูได้ที่หน้า การผ่าตัดแก้ไขรากฟันเทียมครับ

 

 

6. ราคารากฟันเทียมแบบนำทางขึ้นอยู่กับอะไร?

ค่าใช้จ่ายของรากฟันเทียมแบบนำทางอาจแตกต่างกันไป ไม่เพียงขึ้นอยู่กับว่าต้องผลิตไกด์ผ่าตัดหรือไม่ แต่ยังขึ้นอยู่กับการปลูกกระดูก หัตถการเกี่ยวกับโพรงไซนัสขากรรไกรบน วัสดุของฟันเทียมขั้นสุดท้าย และขอบเขตการรักษาด้วย แม้จะเป็นวิธีนำทางเหมือนกัน แต่ขั้นตอนที่จำเป็นก็แตกต่างกันตามสภาพกระดูกเบ้าฟันและฟันของผู้ป่วย

ตัวอย่างเช่น กรณีที่ฝังรากฟันเทียมในสภาพที่มีกระดูกเพียงพอ กับกรณีที่จำเป็นต้องปลูกกระดูกหรือผ่าตัดเกี่ยวกับโพรงไซนัสขากรรไกรบนร่วมด้วย จะมีขอบเขตการรักษาที่ต่างกัน

ต้องคำนึงถึงวัสดุและวิธีการทำฟันเทียมด้วย

นอกจากนี้ เนื่องจากมีขั้นตอนการผลิตไกด์นำทางเพิ่มเข้ามา จึงควรพิจารณาก่อนว่าเป็นสถานการณ์ที่จำเป็นต้องใช้ไกด์หรือไม่

 

ในการกำหนดวิธีผ่าตัด ผมไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะต้องทำแบบไม่เปิดเหงือกหรือต้องใช้ไกด์เสมอไป

สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการเลือกการรักษาที่จำเป็นให้สอดคล้องกับสภาพกระดูกในปัจจุบันและแผนการทำฟันเทียมขั้นสุดท้าย

ขั้นตอนการรักษารากฟันเทียมทั้งหมด ปัจจัยที่กำหนดค่าใช้จ่าย และเกณฑ์ความคุ้มครองของประกันสุขภาพแห่งชาติเกาหลี ได้สรุปไว้ในหน้า ขั้นตอนและค่าใช้จ่ายในการรักษารากฟันเทียม แล้วครับ

 

 

ส่งท้าย

รากฟันเทียมแบบนำทางเป็นเครื่องมือที่ช่วยถ่ายทอดแผนที่วางไว้ก่อนผ่าตัดไปสู่การผ่าตัดจริง และหัวใจสำคัญอยู่ที่ว่าจะวางแผนนั้นอย่างไร

การผ่าตัดแบบไม่เปิดเหงือกซึ่งไม่เปิดเหงือกออกกว้างก็มีข้อดี แต่ไม่ใช่วิธีที่เหมาะกับผู้ป่วยทุกราย

ผมพยายามพิจารณาก่อนว่าการรักษาใดที่ควรทำ มากกว่าการรักษาใดที่ทำได้ และเลือกวิธีผ่าตัดโดยคำนึงถึงกระดูก เส้นประสาท ไปจนถึงฟันเทียมขั้นสุดท้าย

ผม ทพ. พัค จีโฮ ทันตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล คลินิกทันตกรรมยอนเซกอนโฮ จัมชิลแซแนครับ